Obvion Run 2026
Dit was mijn tweede editie als ambassadeur van de Obvion Run. Als regionale atleet en liefhebber van de wegatletiek vind ik het fantastisch om vanuit deze rol betrokken te zijn bij het evenement. In de afgelopen jaren is de Obvion Run uitgegroeid tot een evenement dat zowel in de breedte als op het gebied van topsport steeds sterker wordt.
Vorig jaar viel me op dat de deelnemende toppers verdeeld waren over de drie afstanden: de 5 kilometer, 10 kilometer en halve marathon. Zo ontstond het idee voor de Toprun: één afstand waarop de sterkste deelnemers elkaar rechtstreeks kunnen uitdagen. We kozen bewust voor de 10 kilometer, de middelste afstand, om zoveel mogelijk sterke atleten aan de start te krijgen.
Vanuit mijn eigen netwerk heb ik vervolgens zoveel mogelijk atleten benaderd. Zo ontstond een startveld waar we als organisatie trots op mogen zijn. En natuurlijk kon ik het als ambassadeur niet laten om zelf ook aan de start te staan.
Die dubbelrol maakte het mezelf dit jaar meteen een stuk moeilijker. Waar ik vorig jaar nog met een ruime marge van vier minuten wist te winnen, stond nu een sterk en breed veld aan de start. De hele top tien zou uiteindelijk binnen vier minuten van elkaar finishen. De grootste concurrenten waren Vincent Bierinckx en Per Velraeds, met persoonlijke records van respectievelijk 28:45 en 29:22. Vincent stond bovendien enkele weken eerder nog aan de start van het EK marathon in Birmingham, waar hij als 25e finishte.
Vincent Bierinckx
Vanaf het startschot werd duidelijk dat het een mooie strijd zou worden. Samen met Vincent, Per en Falco Aarts vormde ik al snel een kopgroep van vier. We gingen in hoog tempo over het eerste, voornamelijk dalende deel van het parcours. Na drie kilometer lag het tempo nog altijd hoog en met de verraderlijke klimmetjes in het tweede deel van de wedstrijd in mijn achterhoofd, besloot ik Vincent en Per een paar meter te laten gaan. Falco moest op dat moment lossen.
Vlak na het vijfkilometerpunt vond ik opnieuw aansluiting bij Per. Samen probeerden we het gat naar Vincent te dichten, maar hij bleef het tempo hoog houden. Op het eerste heuvelachtige deel wist ik vervolgens een gat te slaan bij Per en ging ik alleen de laatste kilometers in. De achterstand op Vincent was inmiddels te groot om nog echt voor de overwinning te strijden, al liep ik in de slotfase nog wel iets op hem in.
Ik finishte uiteindelijk als tweede in 30:34, een nieuw persoonlijk record. Op dit uitdagende parcours ben ik daar ontzettend blij mee.
Na afloop waren de topatleten vooral opvallend doorweekt. Gelukkig konden we in het Obvion Paviljoen meteen opwarmen met een warme koffie en een stuk vlaai. Een mooie afsluiting van een bijzondere editie en vooral mooi om te zien hoe een idee dat vorig jaar ontstond, nu onderdeel is geworden van de Obvion Run.
